Wij groeiden op zonder smartphones, zonder social media en zonder Google. Als je iets niet wist, moest je het aan iemand vragen, in een tijdschrift opzoeken of gewoon wachten tot je het ergens een keer hoorde.
Buiten spelen tot de straatverlichting aanging
Samen met de buurtkinderen speelden we buiten tot de straatverlichting aanging. Blikje trap, stoepranden, verstoppertje. We hadden eigenlijk altijd lol en waren de hele dag buiten.
In de zomer leek het alsof die dagen nooit ophielden. Je was aan het lachen, rondrennen, fietsen, ruzie maken en vijf minuten later speelde je gewoon weer verder alsof er niks gebeurd was. En eigenlijk wilde niemand naar binnen totdat je moeder je naam door de straat heen riep dat het eten klaar was.
Nostalgie jaren 80 muziek: Mixbandjes, cassettebandjes en MTV
We namen muziek van Whitney Houston, Prince, Madonna op van de radio met een cassetterecorder.
Uren bezig om het perfecte mixbandje te maken. Precies op tijd op ‘record’ drukken en hopen dat de dj niet door het begin van je favoriete nummer heen praatte. En als het bandje vastzat, draaiden we het terug met een pen. Daarna met stift de hits op het cassettehoesje schrijven.
Ik weet nog dat ik soms uren naar MTV zat te kijken, wachtend tot Billy Jean of Thriller van Michael Jackson voorbij kwam. Nu kun je alles binnen drie seconden opzoeken. Vroeger had je daar gewoon geduld voor.
De huistelefoon van vroeger: Nostalgie aan een krulsnoer
Bellen deden we met de huistelefoon. In mijn familie hadden we er zelf geen, dus als we moesten bellen gingen we naar de buren. En het grappige is: wat ik drie dagen geleden heb gegeten weet ik niet meer… maar het telefoonnummer van de buren weet ik nog steeds uit mijn hoofd 🙂
En als je je verveelde, dan verveelde je je gewoon. Je hing wat rond buiten, zat op de stoep of keek uit het raam totdat er ergens weer iets gebeurde.
Terwijl ik dit schrijf, bedenk ik me dat we vroeger best goed waren in niks doen. Wat ik ook mooi vind: er bestaan weinig foto’s uit die tijd. Niet van iedere middag buiten spelen, niet van ieder feestje en niet van ieder gênant moment. En misschien is dat maar goed ook.
Een totaal andere wereld
Mijn nichtjes en neefjes groeien op in een compleet andere wereld. Bijna alles gaat via telefoons, schermen en social media.
Soms vraag ik me af kinderen tegenwoordig nog wel kunnen verdwalen in hun eigen gedachten, omdat er altijd wel een apparaat, melding of filmpje in de buurt is.
Het leven was niet per se makkelijker
Maar sommige dingen voelden wel eenvoudiger. Ik pak zelf ook veel te vaak automatisch mijn telefoon. Even iets opzoeken. Even snel iets checken. Terwijl dat eigenlijk helemaal niet altijd nodig is.
Tegenwoordig laat ik bewust mijn telefoon thuis wanneer ik koffie ga drinken bij Café 1900 bij mij op de hoek. Gewoon even zitten en rustig koffie drinken en nergens op hoeven reageren. Ik merk dat ik dat steeds meer kan waarderen.
Van afterparty’s naar warm water en yoga
Mijn telefoon gaat tegenwoordig ook niet meer mee naar de slaapkamer. Ik wil niet meer meteen aan staan. Nu drink ik iedere ochtend eerst een glas warm water, rol mijn matje uit voor een 30 minuten yoga en meditatie uit mijn eigen app.
Als iemand mij dat 25 jaar geleden had verteld dat dit mijn ochtend routine zou worden, had ik hem waarschijnlijk uitgelachen. Toen stond ik rond die tijd op een afterparty.
Ik denk niet dat we terug moeten naar vroeger. Maar sommige dingen van toen mis ik soms wel. Als je de deur uitliep, was je echt weg. Niemand kon je bereiken en dat vond iedereen volkomen normaal. Of gewoon uit het raam staren en je eigen gedachten de vrije loop laten, in plaats van direct een scherm te openen tegen de verveling.
Misschien missen we vroeger niet, maar missen we vooral het gevoel dat we niet altijd aan hoefden te staan.
💛 Penny
Klaar met dat volle hoofd? Gun jezelf weer die welverdiende rust en een kalm gemoed via ons platform.
Start jouw 2 weken gratis proefperiode
