De laatste tijd merk ik steeds vaker dat ik behoefte heb aan rust. Niet omdat ik niet van mensen hou of ineens uren alleen wil zitten, maar omdat mijn hoofd soms vol voelt.
Vroeger leek ik moeiteloos door te kunnen gaan. Werk, afspraken, boodschappen, sociale dingen. Er was altijd wel iets te doen en daar dacht ik nauwelijks over na.
Tegenwoordig merk ik sneller wanneer het me te veel wordt. Niet op een grote of dramatische manier, maar doordat ik ineens verlang naar een rustige wandeling, een kop koffie of gewoon even een moment waarop er niets van me gevraagd wordt.
Wanneer alle prikkels tegelijk binnenkomen
Misschien herken je het wel. Je staat op en voordat de dag goed en wel begonnen is, zijn er al berichten binnengekomen. Er is werk, een huishouden, familie, afspraken en ondertussen probeer je ook nog wat tijd voor jezelf over te houden.
Het zijn vaak geen grote dingen. Juist die kleine dingen stapelen zich op. Voor je het weet, ben je moe terwijl er eigenlijk niets bijzonders is gebeurd.
De laatste tijd merk ik ook hoe gevoelig ik ben geworden voor onrust om me heen. Als ik uit mijn raam kijk, zie ik al maanden werkzaamheden. Overal in mijn buurt zijn ze bezig met leidingen en liggen stukken van de straat open. De hele dag rijden er vrachtwagens af en aan en hoor ik machines op de achtergrond.
Daarnaast zijn mijn benedenburen ook al maanden aan het verbouwen. Er gaat bijna geen dag voorbij zonder dat er ergens geboord, gezaagd of gesloopt wordt.
Omgaan met omgevingsstress en onrust
Wat me daarbij opvalt, is dat het niet alleen het geluid is. Het is ook het beeld van alles wat openligt. Hekken, omleidingen en werkzaamheden., dat is wat ik voortdurend zie. Het geeft een gevoel van onrust, alsof er voortdurend iets gaande is.
Ik hou nog steeds van Amsterdam, maar de laatste tijd merk ik dat ik steeds vaker verlang naar plekken waar het even rustig is.
Wat een lawaai!
Laatst ging ik weer langs bij oud-collega’s op het kinderdagverblijf waar ik als zzp’er heb gewerkt. Bijna 3 jaar lang was dat mijn dagelijkse omgeving. Kinderen die spelen, lachen, huilen, zingen en ondertussen allemaal iets van je willen.
Toen ik binnenkwam, dacht ik meteen: ‘jeetje, wat een lawaai!’
Het grappige was dat er eigenlijk niets veranderd was. Die kinderen deden precies hetzelfde als toen ik er nog werkte. Alleen ik was veranderd.
Blijkbaar ben ik meer gewend geraakt aan rust. Of misschien merk ik tegenwoordig gewoon sneller hoeveel prikkels er op een dag binnenkomen. Hoe dan ook, het viel me op.
Even uit de drukte stappen met yoga en ontspanning
Op dat soort momenten rol ik mijn yogamat uit. Niet omdat ik zo nodig wil sporten, maar omdat ik merk dat mijn hoofd vol zit en mijn lichaam gespannen aanvoelt.
Dan kies ik vaak voor een ontspannende yogales of een ontspanningssessie van Rechelle uit mijn eigen app. Na een minuut of dertig merk ik meestal dat ik rustiger ben geworden en minder spanning voel. Probeer gratis een ontspanningsles op ons platform
Het gaat eigenlijk niet eens om de les zelf. Het is meer dat ik mezelf dertig minuten gun waarin niets hoeft.
Luisteren naar wat je lichaam nodig heeft
Vroeger dacht ik eigenlijk nooit na over opladen. Ik ging gewoon door. Dat betekende niet dat ik nooit moe was, maar ik stond er minder bij stil. Tegenwoordig merk ik veel sneller wanneer mijn hoofd vol zit of wanneer ik behoefte heb aan meer rust om me heen.
Ik denk niet dat we minder sterk worden naarmate we ouder worden. Ik denk dat we beter gaan voelen wat we nodig hebben.
Misschien is dat ook waarom ik tegenwoordig zoveel waarde hecht aan die kleine momenten. Even geen machines op de achtergrond. Geen geboor van beneden. Geen lijstjes met dingen die nog moeten.
Gewoon even rust
Dat had ik vroeger waarschijnlijk niet eens opgemerkt. Nu merk ik pas hoeveel ik ervan oplaad.
💛 Penny
Klaar met dat volle hoofd en altijd maar doorgaan? Gun jezelf een moment van herstel. Met het Chill Sisters platform werk je in je eigen tempo aan een soepel lichaam en een rustig hoofd.
Start jouw 2 weken gratis proefperiode
