Als je aan later denkt, wil je eigenlijk maar één ding. Dat je zo lang mogelijk zelfstandig blijft en je eigen leven kunt blijven leiden.
Mijn moeder is bijna 91 geworden. Altijd een krachtige vrouw. Alleen de laatste jaren werd haar lichaam zwakker en moest ze met een rollator lopen. En we merkten dat haar geheugen haar steeds vaker in de steek liet. Dat weerhield haar er niet van om veel te wandelen en buitenlands tripjes te maken.
Dat was voor mij echt een eye opener
Want ik wil ook de leuke dingen blijven doen. Alleen het liefst zonder rollator. Daarom blijf ik investeren in mijn gezondheid en besef ik hoe belangrijk het is om mijn lichaam sterk en soepel te houden.
Je denkt er eigenlijk niet zo over na. Je lichaam doet gewoon wat het moet doen. Je loopt rond, tilt iets op, gaat zitten en weer staan. Dat gaat vanzelf.
Totdat het anders wordt
Vaak merk je dat juist in de kleine momenten. Dat opstaan uit bed net wat meer moeite kost, dat je minder soepel beweegt of dat iets tillen zwaarder voelt dan je had verwacht. Niet dat het niet meer kan, maar het voelt anders.
En dat is precies waar veel vrouwen nog niet mee bezig zijn. Omdat het nu nog wel gaat. Je lichaam werkt, je redt je wel. Dus je denkt er niet over na dat je dit ook later wil blijven kunnen.
Daar gaat het eigenlijk om
Niet alleen bewegen om je nu goed te voelen, maar zodat je lichaam blijft doen wat je nodig hebt in het dagelijks leven. Dat je zonder nadenken kunt opstaan en vrij kunt blijven bewegen. Dat is de basis.
Misschien is dat ook waarom het soms zo lastig is om ermee bezig te zijn. Je ziet het niet meteen. Pas later merk je wat het verschil is.
Wat ik zelf steeds meer ben gaan inzien, is dat ik niet train voor alleen nu. Ik train zodat mijn lichaam het blijft doen. Zodat ik later nog steeds de dingen kan doen waar ik blij van word, zonder dat het zwaar wordt of moeite kost.
Voor mij zit dat in een combinatie van yoga, krachttraining voor stabiliteit, soepelheid en kracht en gewoon blijven wandelen. Vaak zijn dat korte momenten, zo’n dertig minuten. Niet lang, maar wel iets wat ik blijf doen.
Het zit ‘m in blijven bewegen
Dat is ook wat ik bij mijn moeder zag. Ondanks dat ze met een rollator liep en haar geheugen minder werd, bleef ze bewegen. Bleef ze lopen. Juist daardoor kon ze nog steeds dingen doen waar ze blij van werd.
We namen haar overal mee naar toe. Naar Artis, Keukenhof, markten of heerlijk wandelen door Amsterdam langs de grachten. Maar ook tripjes naar Barcelona heeft ze op latere leeftijd nog kunnen maken.
En dat is voor mij precies het punt. Ik wil zo lang mogelijk de dingen blijven doen die ik nu doe, maar het liefst zonder een rollator, natuurlijk. Gewoon blijven bewegen zodat ik zoals mijn moeder, zo lang mogelijk mijn eigen leven kan leiden.
💛 Penny
Bewegen omdat je het leuk vindt, niet omdat het moet. Ontdek op ons platform hoe je op jouw eigen niveau beweegt voor een soepel lichaam en een energiek gevoel.
Start jouw 2 weken gratis proefperiode
